سه حالت تریگر در آلترون و انتخاب لبه یا سطح سیگنال

دوربین شما دقیقاً چه لحظه‌ای تصویر می‌گیرد؟ روی میز آزمایشگاه این سؤال شاید مهم نباشد. روی خط تولید، جایی که قطعه فقط یک لحظه زیر دوربین است، همه‌چیز به آن بستگی دارد. در آلترون این انتخاب با حالت تریگر انجام می‌شود و در تب Trigger پنل دوربین قرار دارد.

Free Running: دوربین به ساز خودش

این حالت پیش‌فرض است. دوربین منتظر هیچ سیگنالی نمی‌ماند و پیوسته تصویر می‌گیرد. دوربین خطی با همان Desired Line Rate کار می‌کند و دوربین ناحیه‌ای با نرخ فریم خودش. اگر فقط می‌خواهید تصویر زنده را ببینید یا نوردهی و فوکوس را تنظیم کنید، همین حالت کافی است. هر جا هم که هم‌زمانی با جسم مهم نباشد، همین حالت جواب می‌دهد.

Software Triggering: هر تصویر با یک فرمان

در این حالت دوربین فقط وقتی تصویر می‌گیرد که از نرم‌افزار فرمان برسد، یعنی با دکمه‌ی Set Software Trigger یا فرمان معادل در SDK. این حالت برای تست خیلی به کار می‌آید. با آن می‌توانید تک‌فریم بگیرید یا مسیر تریگر را پیش از سیم‌کشی امتحان کنید.

Hardware Triggering: فرمان از بیرون

این حالت استاندارد خطوط صنعتی است. در آن هر تصویر با یک پالس الکتریکی روی ورودی تریگر دوربین گرفته می‌شود؛ پالسی که مثلاً از یک سنسور نوری یا انکودر می‌آید. رفتار این حالت را سه تنظیم تعیین می‌کنند: Trigger Polarity، Trigger Delay و Trigger Factor. Trigger Delay و Trigger Factor را در قسمت بعدی توضیح می‌دهیم. اینجا فقط سراغ Trigger Polarity می‌رویم.

لبه یا سطح؟ انتخاب Trigger Polarity

این گزینه می‌گوید کدام بخش سیگنال تریگر حساب شود:

• Rising Edge: لحظه‌ی رفتن سیگنال از سطح پایین به بالا.
• Falling Edge: لحظه‌ی رفتن سیگنال از بالا به پایین.
• Both Edges: هر دو لبه حساب می‌شوند؛ یعنی هر پالس دو تریگر می‌سازد.
• Low Level: حساس به سطح؛ تا وقتی سیگنال پایین است، دوربین تریگرشده حساب می‌شود.
• High Level: مثل Low Level است، ولی به سطح بالای سیگنال حساس است. این گزینه پیش‌فرض است.

انتخاب درست به خروجی سنسور یا انکودری بستگی دارد که به ورودی وصل کرده‌اید. اگر هر پالس دقیقاً یک تصویر باید بدهد، معمولاً یکی از دو لبه انتخاب طبیعی‌تری است. اگر جهت را اشتباه بگذارید، دوربین یا اصلاً تریگر نمی‌شود یا با نصف فرکانس کار می‌کند.

نوردهی در تریگر بیرونی

در دوربین خطی گزینه‌ی دیگری هم کنار این‌ها هست: Exp. Mode in Ext. Trigger. حالت پیش‌فرض Reset CCD Integration Ctrld. است. در این حالت با هر تریگر انباشت سنسور ریست می‌شود و طول نوردهی همان عددی است که در نرم‌افزار داده‌اید. اگر Reset CCD Trigger Ctrld. را انتخاب کنید، طول نوردهی را پهنای خود پالس تعیین می‌کند. دو گزینه‌ی Integration Ctrld. و Trigger Ctrld. هم همین دو رفتار را دارند، فقط بدون ریست.

اگر تصویر فقط در حالت تریگر بیرونی بیش از حد روشن یا تیره می‌شود، معمولاً مقصر همین گزینه است.

قبل از راه‌اندازی خط، سیم‌کشی را بسنجید

1. اول در حالت Software Triggering چند بار Set Software Trigger بزنید و مطمئن شوید تصویر در نمایشگر می‌رسد.
2. در بالای پنل دوربین دکمه‌ی Rst Trig Counts را بزنید تا شمارنده‌ی تریگر از صفر شروع کند.
3. حالت را روی Hardware Triggering بگذارید. قطبیت را هم مطابق سنسور تنظیم کنید.
4. چند پالس بفرستید و در تب Diagnostics مقدار Trigger Counter را ببینید.
5. اگر شمارنده بالا نمی‌رود، سیم‌کشی یا Trigger Polarity مشکل دارد.
6. Trigger Rate را با نرخ واقعی پالس‌ها مقایسه کنید. اگر Trigger Rate نصف نرخ واقعی است، شاید به Both Edges نیاز دارید. ممکن هم هست Trigger Factor درست تنظیم نشده باشد.

یک نکته درباره‌ی تب PTZ

اگر دوربین شما سر چرخان دارد، حواستان به تب PTZ باشد. اگر آنجا هر حالتی جز Photo Finish را انتخاب کنید، دوربین خودکار روی Hardware Triggering و Rising Edge می‌رود. حالت Photo Finish دوربین را به Free Running برمی‌گرداند. پس اگر حالت تریگر خودبه‌خود عوض شد، اول آن تب را نگاه کنید.

این تنظیمات برای دوربین‌های خطی و دوربین‌های ناحیه‌ای ما تقریباً یکسان است.

برای آشنایی بیشتر با لبه‌ی سیگنال، مقاله‌ی ویکی‌پدیا (انگلیسی) را هم ببینید.

اگر نمی‌دانید خروجی سنسور خط شما با کدام قطبیت جور است، مشخصاتش را از طریق صفحه‌ی تماس برایمان بفرستید.