مقاله
قالب ذخیره در آلترون: BMP، JPEG، TIFF، داده‌ی خام یا ویدئو؟
یکی از اولین سؤال‌هایی که بعد از راه‌اندازی دوربین از ما می‌پرسند این است: «تصویرها را با کدام قالب ذخیره نگه داریم؟» جواب کوتاهش این است که بستگی دارد بعداً با فایل چه می‌خواهید بکنید. انتخاب قالب فقط سلیقه نیست. روی حجم دیسک، بار پردازنده و دقت اندازه‌گیری اثر مستقیم دارد.
در آلترون ذخیره‌سازی یک نود در گراف است (خانواده‌ی Data Saving). برای انتخاب قالب، نود ذخیره‌ی همان قالب را در گراف بگذارید. اگر لازم باشد، از یک خروجی هم‌زمان به چند نود انشعاب بگیرید؛ مثلاً یک نود داده را خام ذخیره کند و نود دیگر آن را نمایش دهد.
قالب بی‌اتلاف عدد هر پیکسل را دقیقاً همان‌طور که از دوربین آمده نگه می‌دارد. قالب اتلافی برای کم کردن حجم، بخشی از جزئیات را دور می‌ریزد و این تغییر برگشت ندارد. پس هر داده‌ای که بعداً رویش اندازه‌گیری یا پردازش می‌کنید، باید بی‌اتلاف ذخیره شود.
TIFF Data Saving بدون اتلاف ذخیره می‌کند و عمق بیت بالا را هم نگه می‌دارد. بیشتر نرم‌افزارهای تحلیل تصویر آن را می‌خوانند. به همین دلیل در گراف‌های آماده‌ی آلترون نود TIFF از قبل هست.
در پنل همین نود، Compression دو حالت دارد: None و Deflate. با Deflate تصویر دقیقاً همان می‌ماند، ولی فایل خیلی کوچک‌تر می‌شود. این فشرده‌سازی روی همه‌ی هسته‌های پردازنده انجام می‌شود. اگر دیسک‌تان کند است، همین گزینه کمک می‌کند دیسک از دوربین عقب نماند.
Raw Data Saving بایت‌های خروجی دوربین را بی‌هیچ تفسیری در یک فایل پیوسته می‌ریزد. این روش کاملاً بی‌اتلاف و سریع‌ترین راه نوشتن است. مزیت بزرگش این است که همین فایل را بعداً با گراف بازپخش دوباره پخش می‌کنید و تنظیمات پردازش را روی داده‌ی اصلی عوض می‌کنید.
با Format بین دو حالت انتخاب می‌کنید:
اگر ضبط خیلی طولانی است یا می‌خواهید بدون خواندن کل فایل به بخشی از آن برسید، Separated Raw Data Saving هر فریم یا بخش را در فایل جدا می‌نویسد. این نود فشرده‌سازی بی‌اتلاف هم دارد. سطح بالاتر فایل کوچک‌تری می‌دهد ولی پردازنده را بیشتر درگیر می‌کند. در نرخ داده‌ی بالا، این ممکن است باعث شود فریم از دست برود.
Bitmap Data Saving هر تصویر را به‌صورت BMP فشرده‌نشده می‌نویسد. هیچ چیز از دست نمی‌رود و تقریباً هر نرم‌افزاری بازش می‌کند. عیبش حجم زیاد فایل‌هاست.
JPEG Data Saving فشرده‌سازی اتلافی دارد. کیفیت را با Quality تعیین می‌کنید و پیش‌فرض آن ۱۰۰ است. اگر آن را زیر ۹۰ بگذارید، لبه‌ها کم‌کم بلوکی می‌شوند. JPEG برای گزارش، پیش‌نمایش یا فرستادن روی شبکه انتخاب خوبی است، نه برای اندازه‌گیری.
یک نکته برای دوربین خطی: در نودهای BMP، JPEG و TIFF، گزینه‌ی Scan Height تعیین می‌کند چند خط کنار هم بنشیند تا یک تصویر ساخته شود.
برای دوربین ناحیه‌ای چند نود ذخیره‌ی ویدئو هست: H.264، H.265 و MPEG-4 که فایل mp4 می‌سازند، و یک نود AVI. فشرده‌سازی ویدئو حجم را خیلی کم می‌کند و فایل مثل یک فیلم معمولی پخش می‌شود. Output FPS سرعت پخش فایل است و لازم نیست با نرخ واقعی دوربین یکی باشد. اگر پخش هم‌زمان با واقعیت می‌خواهید، آن را برابر نرخ فریم دوربین بگذارید. ویدئو هم اتلافی است و برای اندازه‌گیری مناسب نیست.
- اندازه‌گیری، کالیبراسیون، تحلیل علمی یا آرشیو بلندمدت: TIFF، و اگر دیسک کند است با Deflate.
- پردازش دوباره با تنظیمات دیگر در آینده: Raw Data Saving.
- باز کردن داده در نرم‌افزارهای طیفی یا GIS: داده‌ی خام با قالب ENVI.
- گزارش و پیش‌نمایش: JPEG با کیفیت بالا.
- نشان دادن به همکار یا مشتری: ویدئو.
خیلی‌ها داده‌ای را که بعداً قرار است رویش اندازه‌گیری شود، با JPEG ذخیره می‌کنند. اگر مطمئن نیستید، خام ذخیره کنید. از فایل خام با بازپخش می‌توانید هر خروجی دیگری بگیرید، ولی از خروجی‌های دیگر نمی‌توانید به داده‌ی خام برگردید.
توضیح عمومی‌تری درباره‌ی قالب‌های فایل تصویر را در ویکی‌پدیا (انگلیسی) پیدا می‌کنید.
همه‌ی نودهای ذخیره‌سازی منطق مشترکی برای مسیر، سقف ضبط و کش دارند. یکی را یاد بگیرید، بقیه را هم بلدید. معرفی کامل‌تر نرم‌افزار در صفحه‌ی آلترون است. اگر برای پروژه‌تان بین دو قالب مردد هستید، با ما تماس بگیرید تا با هم بررسی‌اش کنیم.