نام‌گذاری فایل‌ها و پوشه‌بندی خودکار ضبط‌ها در آلترون

بعد از چند روز ضبط روی خط تولید، اولین چیزی که به کار می‌آید کیفیت تصویر نیست؛ پیدا کردن فایل درست است. کدام فایل مال کدام شیفت بود؟ کدام ضبط با کدام تنظیم گرفته شد؟ نام‌گذاری فایل‌ها و پوشه‌بندی خودکار در آلترون برای این است که جواب این سؤال‌ها بعداً از روی خود نام و مسیر فایل معلوم باشد.

فایل‌ها کجا می‌روند؟

مسیر اصلی را در فیلد Path هر نود ذخیره‌سازی تعیین می‌کنید. اگر مسیری ندهید، فایل‌ها روی Desktop کاربر ذخیره می‌شوند.

آلترون فایل‌ها را مستقیم در همان پوشه نمی‌ریزد. برای هر ضبط، زیر مسیر اصلی یک پوشه به نام نوع خروجی می‌سازد. داخل آن هم پوشه‌ی دیگری می‌سازد که نامش تاریخ و ساعت شروع ضبط است:

Path/TIFF/YYYY-MM-DD_HH-mm/

نام پوشه‌ی نوع خروجی برای هر ذخیره‌ساز فرق دارد، مثل BMP، JPEG، TIFF، RAW یا SEPRAW. نتیجه این‌که خروجی قالب‌های مختلف قاطی نمی‌شوند و هر ضبط پوشه‌ی خودش را دارد.

کنار فایل‌های هر ضبط یک فایل metadata با پسوند json هم نوشته می‌شود. در آن مشخصات دوربین، تنظیماتی که به دوربین فرستاده شده و گراف آن ضبط ثبت می‌شود. پس ماه‌ها بعد هم می‌دانید هر ضبط با چه تنظیمی گرفته شده است.

نام پیش‌فرض فایل‌ها

اگر هیچ تنظیمی را عوض نکنید، نام هر فایل این شکل را دارد:

IMG_2026_09_22_10_15_03_310_00000001.tiff

یعنی اول پیشوند IMG، بعد تاریخ و ساعت تا میلی‌ثانیه، و در آخر یک شماره‌ی هشت‌رقمی. چون تاریخ قبل از شماره آمده، مرتب‌سازی الفبایی فایل‌ها همان مرتب‌سازی زمانی است.

Prefix و File Name، ساده‌ترین برچسب

در ذخیره‌سازهای BMP، JPEG، TIFF و داده‌ی خام تفکیک‌شده، فیلد Prefix در پنل نود هست. ذخیره‌سازهایی که کل ضبط را در یک فایل می‌نویسند، یعنی Raw Data Saving و نودهای ویدئو، به جای آن فیلد File Name دارند. نام کار، نام دوربین یا شماره‌ی بچ تولید انتخاب‌های خوبی برای این فیلدند.

قالب نام را خودتان بچینید

از منوی Tools › Record › Set Common Params، بخش File naming را باز کنید. این تنظیمات را دارد:

• Prefix: بودن یا نبودن پیشوند و متن آن. اگر متن را خالی بگذارید، Prefix یا File Name خود هر نود به کار می‌رود.
• Number digits: تعداد رقم شماره‌ی فایل، از ۵ تا ۱۶.
• Date، Hour، Minute، Second و Millisecond: هر جزء زمان را جدا روشن یا خاموش می‌کنید.
• Date/time format: زمان فشرده نوشته شود یا با جداکننده.
• Separator: نویسه‌ی بین اجزای نام: زیرخط، خط تیره، نقطه، ~، +، یا بدون جداکننده.
• Order: اول شماره بیاید یا اول تاریخ و ساعت.

با گزینه‌ی Same naming for every saver همه‌ی ذخیره‌سازها یک قالب نام می‌گیرند. اگر تیکش را بردارید، برای هر نوع ذخیره‌ساز قالب جدا تعیین می‌کنید. بخش Preview هم نشان می‌دهد نام اولین فایل هر ذخیره‌ساز چه می‌شود.

پیشنهادهایی از تجربه‌ی خودمان

• ترتیب «اول تاریخ و ساعت» را نگه دارید تا فایل‌های چند روز ضبط، در هر پوشه‌ای که جمع شوند، به ترتیب زمانی بنشینند.
• اگر نرخ فریم بالاست، Millisecond را خاموش نکنید. این‌طوری فایل‌هایی که در یک ثانیه ساخته شده‌اند هم از روی نامشان از هم جدا می‌شوند.
• اگر انتظار تعداد خیلی زیادی فایل دارید، از همان اول تعداد رقم را بیشتر بگیرید تا شماره‌ها هم‌طول بمانند.
• در Prefix از فاصله و نویسه‌های عجیب پرهیز کنید. اگر فایل‌ها به نرم‌افزار یا اسکریپت دیگری می‌روند، نام ساده دردسر کمتری دارد.

اشتباه رایج

خیلی‌ها Prefix یا قالب نام را وسط ضبط عوض می‌کنند و انتظار دارند فوراً اثر کند. اما هر نود این تنظیمات را در لحظه‌ی Start می‌خواند. پس اول Stop را بزنید، بعد تنظیم را تغییر دهید و دوباره Start را بزنید.

منبعی کوتاه و عمومی درباره‌ی نام‌گذاری فایل: ویکی‌پدیا (انگلیسی).

بقیه‌ی امکانات ذخیره‌سازی را در صفحه‌ی آلترون معرفی کرده‌ایم. اگر درباره‌ی چیدن فایل‌ها برای سیستم خودتان سؤالی دارید، به ما بگویید.